Şemsettin Sami (1850–1904), Tanzimat dönemi yazar, dilbilimci ve sözlükçüsüdür. Türk edebiyatı ve dil çalışmaları açısından önemli bir isimdir.

Arnavutluk’ta doğmuş, İstanbul’da eğitim görmüş ve gazetecilik yapmıştır. Roman, tiyatro ve sözlük alanlarında eserler vermiştir. Türk edebiyatının ilk yerli romanlarından kabul edilen “Taaşşuk-ı Talat ve Fitnat” adlı eserin yazarıdır.